66 lat temu zdali maturę... Spotkanie absolwentów byłego Państwowego Liceum Pedagogicznego w Końskich

Absolwenci byłego Państwowego Liceum Pedagogicznego w Końskich z roku szkolnego 1959-1960 rokrocznie spotykają się w Kompleksie Turystyczno-Wypoczynkowym „Kuźnica” w Sielpi. 12 września odbyło się tam 17. już spotkanie koleżeńskie.

66. rocznica zdania matury była doskonała okazją do spotkania absolwentów byłego Państwowego Liceum Pedagogicznego w Końskich z roku szkolnego 1959-1960.

Zarówno to, jak i wcześniejsze wpisują się na stałe w kalendarz ich uczestników i stanowią doskonałą okazję do wspólnego spędzenia czasu w gronie bliskich sercu osób. Stwarzają one tym samym możliwość przypomnienia szkolnych licealnych lat.

- Wyzwalają ponadto pokłady wspomnień i przyprawiają o tęsknotę do miejsca na „Budowie” w Końskich. Każda pojedyncza sentymentalna podróż do tego miejsca udowadnia, że pomimo upływu czasu łączące koleżeńskie więzi pozostają niezwykle silne i potrafią przetrwać ich próbę - mówi Cecylia Antosik, uczestniczka spotkania.

Uczestnicy spotkania zgodnie twierdzą, że mają potrzebę bycia razem choćby jeden dzień w roku.

- Celebrujemy ten dzień, bo jest dla nas świętem powrotu do najpiękniejszych chwil młodzieńczych lat. Każde spotkanie, a zwłaszcza to, które się teraz odbyło, uświadamia nieodwracalny bieg czasu i przywodzi na myśl sentencję, że „czas ucieka, ale wspomnienia ukryte w sercu przez bliskich nie poddają się ruchowi wskazówek zegara”. Zegar życia jest nieubłagany, nie można go cofnąć, spowolnić ani zatrzymać - dodaje Cecylia Antosik.

- Piękna melodia i wzruszające przesłanie współczesnej piosenki „Zegar Życia” stanowią podstawę do właściwego jednoznacznego rozumienia słów i nie pozostawiają pola do ich ewentualnej interpretacji mówi o tym autor tekstu utworu:

„Jak szybko lecą lata, jak ucieka czas,

a wspomnienia zostają zawsze w nas.

Zegar życia nie chce stanąć ani na chwilę (...)

nie cofniemy już w minionych lat.”

- Refleksyjny osobisty styl niniejszej, krótkiej wypowiedzi niech usprawiedliwi moją osobę, która od 1995 roku do chwili obecnej uczestniczy i współtworzy prawdziwą, piękną kartę koneckiego liceum. 71 lat historii niesie ze sobą różne uczucia. Są one w przeważającej części nostalgią za czymś, co pozostaje już tylko w sercu i w pamięci - podsumowuje Cecylia Antosik.

Fot. archiwum prywatne