RADOSZYCE. Odnowione ołtarze lśnią jak nowe. Zakończono renowację zabytkowej świątyni

Zakończono prace renowacyjne w kościele świętego Piotra i Pawła w Radoszycach. Zatem w niedzielę, 29 marca 2026 r. biskup radomski ks. Marek Solarczyk poświęcił restaurowane ołtarze, obrazy i ambonę. Jeden z najcenniejszych zabytków regionu zyskał nowy blask.

W Niedzielę Palmową w kościele w Radoszycach przebywał biskup radomski ks. Marek Solarczyk.

Poświęcił wyremontowane i zabytkowe, odnowione ołtarze oraz kazalnicę. Kościół parafialny pod wezwaniem św. Piotra i Pawła znajduje się w rejestrze zabytków, stanowi ważne świadectwo historii i architektury regionu. Odnawianie tak cennej historycznie budowli sakralnej wzmacnia lokalną tożsamość.

Urząd Miasta i Gminy w Radoszycach uzasadnia, że Rządowy Program Odbudowy Zabytków, w ramach którego realizowano inwestycję, skierowany był do gmin, powiatów i województw. Jego celem było udzielenie bezzwrotnego wsparcia na projekty dotyczące renowacji, konserwacji i odbudowy obiektów zabytkowych. Zakończona pod koniec 2025 roku renowacja to kolejny krok w kierunku zachowania kulturowego dziedzictwa regionu. Całkowita wartość przedsięwzięcia wyniosła prawie milion złotych, z czego praktycznie całość stanowi dofinansowanie. Możność zajęcia się zabytkami nadeszła dopiero po odżegnaniu z Radoszyc klątwy cara rosyjskiego, przywróceniu praw miejskich, wyrwanych miastu za pomaganie Powstańcom Styczniowym 1863 r.

Jak czytamy w opisie historycznym, Radoszyce były siedzibą starostwa niegrodowego, stanowiły ośrodek przemysłu metalowego aż do początku XIX wieku. Miasto Radoszyce zostało założone na prawie polskim w połowie XIV wieku. Najbardziej charakterystycznym elementem a jednocześnie zabytkiem Radoszyc jest kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła. Ponoć jeszcze w XVIII stuleciu nad drzwiami świątyni widniał napis, który głosił, iż radoszycką świątynię ufundował w 1006 r. sam Bolesław Chrobry. Zaś parafię powołano w 1364 roku za czasów Kazimierza Wielkiego. Pierwszym monarchą był Kazimierz Wielki. Władysław Jagiełło, władca Polski, wiele razy Radoszyce odwiedzał. Pierwszy raz zatrzymał się tu w 1411 r., gdy z wojskami wyprawiał się Prus. Potem pojawiał się w 1425 r., zaś w 1428 król najprawdopodobniej ustanowił miasto na prawie niemieckim. W 1450 r. był w Radoszycach król Kazimierz Jagiellończyk, a przez pewien czas w przebywały tu też królewskie córki, prawdopodobnie chroniąc się przed zarazą. Przywilej potwierdzony i w mocy utrzymany w 1531 r. w Krakowie przez Zygmunta Starego, w Piotrkowie przez Zygmunta Augusta w 1552 r., Stefana Batorego w roku 1578 i Zygmunta Starego. W czasie potopu szwedzkiego przemaszerował przez Radoszyce król Jan Kazimierz. W 1787 r. w przebywał ostatni król, Stanisław August Poniatowski. Oglądał miejscowe fabryki żelazne, piece i fryszerki, fabrykę karabinów w Pomykowie.

Około 1364 r. powstała parafia i pierwotny drewniany kościół pw. św. Pawła Apostoła i św. Stanisława biskupa. Kolejny kościół, budowla orientowana, wybudowana z kamienia, został zbudowany w I połowie XVII wieku. Odnowiono go wraz z dobudową wieży i ponownie w latach 1901-1902. Kaplica północna pw. św. Anny, zwana kaplicą różańcową, została wzniesiona w 1631 r. z fundacji Krzysztofa Wirtelicjusza. Gruntownie przebudowana w XIX wieku. W niej znajduje się łaskami słynący obraz Najświętszej Maryi Panny z Dzieciątkiem trzymającym różaniec. Kościół jest budowlą orientowaną, wybudowaną z kamienia. W 1963 r. bp Jan Kanty Lorek ustanowił świątynię radoszycką sanktuarium maryjnym. Warto przytoczyć zapiski odnoszące się do kościoła, które sporządził Jan Długosz. Wynika z niech, że to król Kazimierz Wielki w 1370 r. nadał osadzie prawa miejskie. W dokumencie z 1369 roku znajduje się wzmianka o Radoszycach jako wsi z położonej na tym terenie z dworem i młynem królewskim. Niemniej przez minione wieki Kazimierz Wielki zasłużył sobie na wielki szacunek radoszyckich mieszczan. Wciąż jest wspominany, jako król, który Radoszyce zastał "z kurnymi chatami, a zostawił rozkwitające miasto".

Należy podkreślić, że kościół Piotra i Pawła w Radoszycach wpisany jest do rejestru zabytków. Jest jednym z cenniejszych zabytków w naszym regionie. Warto przypomnieć, że Rządowy Program Odbudowy Zabytków polega na bezzwrotnym wparciu inwestycji renowacji i odbudowy zabytków. Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Radoszycach, o średniowiecznym rodowodzie, przepiękny bezcenny zabytek, odzyskał dawna świetność. Całkowita wartość restauracji świątyni wyniosła 998.288,18 zł, z czego 978.322,42 zł stanowiło dofinansowanie.

Biskup radomski ks. Marek Solarczyk w Niedzielę Palmową odwiedził radoszycką świątynię pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła, posiada trzy nawy charakterystyczną czworoboczną wieżą od strony zachodniej. Wnętrze nakryte jest XVII-wiecznym sklepieniem ze skromną dekoracją stiukową w prezbiterium. Najstarszym elementem wyposażenia jest kamienna chrzcielnica pochodząca prawdopodobnie z XVI wieku.

Ołtarz główny, ołtarze boczne, ambona i chór noszą natomiast cechy baroku. I te ołtarze były odnawiane. Kościół wpisany jest do rejestru zabytków, co czyni go jednym z cenniejszych pamiątek w naszym regionie. Inwestycja, czyli prace remontowe, renowacyjne, odtworzeniowe polegały na konserwacji dwóch ołtarzy bocznych, ambony oraz detali zewnętrznych, takich jak zabytkowe drzwi główne i schody przy wejściu. Ambona teraz jawi się jako przyciągający wzrok element wystroju. Malachitowa barwa ozdób przypominających elementy roślin na kazalnicy i daszku nad nią odróżnia całość od tego typu zabytków w innych kościołach. Jest niepowtarzalna.

Odnowienie to nie tylko działanie na rzecz ochrony dziedzictwa, ale również element wzmacniający lokalną tożsamość i atrakcyjność kulturową gminy. Zakończona renowacja to kolejny krok w kierunku zachowania kulturowego dziedzictwa regionu.

Fot. KMK Radoszyce